Przewodnik podróżny po Parku Narodowym Teide

Mount Teide leży dokładnie w centrum geograficznym Teneryfy, największej z Wysp Kanaryjskich w Hiszpanii. Góra otoczona jest wysokimi ścianami kaldery Parku Narodowego Teide.

Z południowych kurortów, takich jak Los Cristianos czy Adeje, kieruj się na północ drogami TF-38 lub TF-21. Droga prowadzi przez Arona i Vilaflor, docierając do krawędzi kaldery w około 45 minut.

Prawdziwy szczyt, znany jako szlak Telesforo Bravo 10, jest zarządzany przez służbę parku narodowego. Aby wejść na ostatnie 160 metrów pionowo ponad stacją kolejki linowej, należy wcześniej zarezerwować oficjalne, darmowe pozwolenie online.

Wstęp do samego parku narodowego jest całkowicie darmowy – nie ma bram ani opłat. Płaci się jedynie za bilety kolejki linowej Teleférico, wynajęcie przewodnika astronomicznego lub zapisanie się na zorganizowaną wycieczkę pieszą.

Nie, Mount Teide nie wybuchł w 2012 roku. Plotki rozprzestrzeniły się w internecie z powodu rutynowego monitoringu sejsmicznego i niewielkich wstrząsów. Ostatnia erupcja kompleksu wulkanicznego Teide miała miejsce w 1798 roku w okolicy Narices del Teide, a ostatnia erupcja wulkaniczna na Teneryfie miała miejsce w Chinyero w 1909 roku.

Inne góry Teneryfy, takie jak masywy Anaga i Teno, oferują bujne lasy laurowe i ostre grzbiety oceaniczne. Mount Teide jest suchy, jałowy i wysokogórski – intensywne promienie ultrafioletowe i rzadkie powietrze zastępują wilgotną zieloność wybrzeża.

Zarezerwuj co najmniej cztery godziny, jeśli planujesz przejechać drogami kaldery i odbyć kilka krótkich spacerów. Jeśli masz rezerwację na kolejkę linową lub chcesz przejść całą pętlę Roques, zaplanuj sześć do siedmiu godzin, włącznie z czasem jazdy.

Dno kaldery znajduje się na wysokości 2000 metrów, co rzadko powoduje problemy. Górna stacja na 3555 metrach może wywoływać łagodne zawroty głowy, duszności i bóle głowy. Osoby z problemami układu krążenia, kobiety w ciąży oraz niemowlęta poniżej dwóch lat powinny pozostać na dnie kaldery.