Tenerife wandelen op de Teide: Beste routes en wandelpaden

De lucht op 2.200 meter hoogte ruikt naar zwavel, gedroogde dennenaalden en stof. Uit een huurauto stappen in de caldera van Las Cañadas voelt minder als aankomen op een subtropisch Atlantisch eiland en meer alsof je voet zet op Mars. De meeste bezoekers nemen simpelweg de bus, maken een selfie bij de uitkijkpunten en keren terug naar de strandresorts. Dat is een gemiste kans, want wandelen in het Nationaal Park Teide is de enige manier om de overweldigende, woeste omvang van dit vulkanische monument écht te ervaren.

Of je nu over scherpe zwarte obsidiaan klautert of een rustige ochtend door gele puimsteenvelden trekt: het park telt meer dan dertig officiële routes. Sommige zullen je benen laten trillen na een klim van 1.400 meter. Andere bieden vlakke, gezinsvriendelijke wandelingen langs bizarre rotsformaties die zijn gevormd door oude wind en lavastromen. Hier is een eerlijke, praktische gids voor de mooiste routes door het vulkanische hart van Tenerife.

De beklimming van Montaña Blanca: Teide te voet bedwingen

Route 7 is de legendarische route. Als je van plan bent om de Teide volledig op eigen kracht te beklimmen, begin je hier. Het startpunt ligt langs de TF-21, op ongeveer 2.348 meter hoogte. De eerste vijf kilometer misleiden je compleet. Je volgt een brede, zanderige piste door licht vulkanisch grind, de puimsteen, met een gemakkelijke, gelijkmatige stijging. Grote ronde rotsblokken liggen verspreid over de witte hellingen. De lokale bevolking noemt ze de ‘eieren van de Teide’. Ze zijn uitgespuwd door oude gasexplosies en als gloeiende bowlingballen de helling afgerold voordat ze verhardden tot basalt.

Dan eindigt de rustige weg abrupt. Aan de voet van de eigenlijke kegel slaat de route rechtsaf en begint meteen steil omhoog te lopen, met hellingen van meer dan 20 procent. Je klimt over los puin, grind en steile blokken donker gesteente. Hier kost elke ademhaling meer energie. De lucht bevat ongeveer twintig procent minder zuurstof dan op zeeniveau, en je kuiten zullen branden. Houd je tempo goed vast. Maak kleine, ritmische stappen in plaats van grote sprongen.

Je passeert het refugio Altavista op 3.260 meter. Dit is al jaren gesloten, maar wandelaars blijven nog steeds buiten de gesloten stenen muren om op te ademen achter de windschermen. Vanaf het refugio duurt het nog ongeveer een uur van zwoegen door oude, zwarte lava voordat je La Rambleta bereikt, het bovenste plateau op 3.555 meter waar de kabelbaan zijn passagiers afzet.

De totale klim bedraagt ongeveer 9 kilometer enkele reis met een stijging van zo’n 1.400 meter. De meeste mensen doen er vier tot zes uur over om de top te bereiken. Teruglopen verslijt je knieën flink, dus velen kiezen ervoor om met de kabelbaan van de Teide terug te gaan. Controleer wel de vertrektijden voordat je vertrekt.

Roques de García: De essentiële calderaloop

Niet iedereen heeft zes uur en ijzeren longen voor een zware Teidebeklimming. Als je hoge spectaculaire uitzichten wilt zonder je knieën te vernietigen, is Route 3 de onbetwiste koning van de korte wandelingen in het Nationaal Park Teide. Het loopt rond de Roques de García, een geërodeerde muur van oude vulkanische dijken die recht omhoog steken vanaf de calderavloer, tegenover het Paradorhotel.

De wandeling begint direct naast de Mirador de la Ruleta. Je ziet Roque Cinchado bijna meteen. Dat is de beroemde verwrongen zandstenen rots die op oude duizendpesetabankbiljetten stond. Toeristenmassa’s blijven zwaar hangen in de eerste 200 meter. Loop erlangs. Binnen tien minuten buigt het pad achter de monolieten en daalt af naar de Llano de Ucanca, een uitgestrekte, vlakke woestijn van oranje sediment dat in het vroege voorjaar spiegelende poeltjes smeltwater verzamelt.

De geologie langs deze 3,5 kilometer lange lus verandert constant. Op één hoek staar je naar groen getinte gesteente dat is ontstaan door hydrothermale koperdampen, en tien stappen verder ben je omringd door rode slakken. De hele ronde duurt ongeveer twee uur bij een rustig tempo. Neem een hoed mee. Hier is geen schaduw en de zon weerkaatst op de puimsteen als een spiegel.

Vergelijking van de beste routes in Nationaal Park Teide

Om je te helpen beslissen welke route het beste bij je conditie en tijdschema past, hier een vergelijking van de belangrijkste wandelroutes in het park:

Pico Viejo en de westelijke hellingen

Pico Viejo is de oudere, wilder broer van de Teide. De krater is enorm, meet ongeveer 800 meter breed en daalt honderden meters af in een ketel van groene en gele zwaveltonen. Deze vulkaan barstte voor het laatst uit in 1798, toen zwarte lava drie maanden lang de westelijke flank van Tenerife afstroomde.

Een wandeling naar de Teide via Pico Viejo is adembenemend. Je kunt hoog beginnen door met de kabelbaan naar La Rambleta te gaan en Route 12 te nemen naar de Mirador de Pico Viejo. Op heldere dagen zie je La Gomera, La Palma en El Hierro als donkerblauwe papieren uitsnijdsels op de oceaan drijven. De geur van rotte eieren waait omhoog uit de fumarolen langs de rand. Het is een scherpe herinnering dat deze berg slaapt, niet dood is.

Vanaf het uitzichtpunt splitst Route 9 zich af naar beneden langs de ruige westelijke richel naar de Narices del Teide (de vulkanische openingen uit 1798). Deze afdaling vereist stevige schoenen en degelijke wandelstokken. Je loopt over diepe, brokkelige lapilli en scherpe zwarte malpaís. Lichtgewicht trailrunschoenen zijn hier binnen enkele minuten versleten. Als je deze route van onder naar boven wilt doen, vertrek dan vanaf de Mirador de las Narices del Teide langs de TF-38, en bereid je voor op een van de meest uitputtende beenoefeningen in de Canarische Eilanden.

Alto de Guajara en de calderakam

Als je lokale parkrangers vraagt naar hun favoriete wandelingen in het Nationaal Park Teide, wijzen de meesten naar het zuiden, naar Alto de Guajara. Op 2.718 meter is dit het hoogste punt langs de ruige rand van de oude Las Cañadas-caldera. Het was ook de plek waar de Schotse astronoom Charles Piazzi Smyth in 1856 het eerste hooggelegen observatorium ter wereld oprichtte.

De route begint bij het Paradorhotel. Je volgt Route 4 langs de vallei voordat je op Degollada de Guajara op Route 15 overstapt. Het pad klimt gestaag door gebroken gele vulkanische tufsteen en puin. De klim voelt steil, maar vereist geen technische klimtechnieken. Eenmaal boven op de kam zie je het hele Las Cañadas-bekken onder je liggen.

Je kijkt recht over de uitgestrekte kraterbodem naar de Teide, Pico Viejo en Montaña Blanca die in een rij staan. Het is verreweg de beste fotoplek in het park, vooral in de late namiddag wanneer de schaduw van de Teide zich uitstrekt over de zee van wolken richting Gran Canaria. De ruïnes van Piazzi Smyths originele stenen schuilhut staan nog steeds bij de topmarker, en bieden een welkome windbreker terwijl je luncht.

Praktische regels voor wandelen in Nationaal Park Teide

Wandelen op tweeduizend meter verandert hoe je lichaam omgaat met lichamelijke inspanning. Mensen bezoeken Tenerife voor zwembaden en zandstranden, rijden vervolgens direct de berg op en proberen uitdagende routes in slippers en katoenen hoodies. Wees niet die persoon.

• Hydratatie: Neem voor halve dagroutes minimaal 2,5 tot 3 liter water per persoon mee, want de droge berglucht en intense zon onttrekken snel vocht.
• Kledingadvies: Neem ook in de zomer een winddichte jas en fleece mee, want de temperaturen kunnen al voor de middag dalen tot onder het vriespunt bij sterke hoogtewind.
• Zonbescherming: Smeer elke negentig minuten SPF 50 zonnebrandcrème, draag gepolariseerde zonnebrillen en bedek je nek tegen de intense UV-straling die weerkaatst op het vulkanische grind.
• Routevoorschriften: Blijf strikt op de gemarkeerde paden om gevoelige bremstruiken te beschermen en te voorkomen dat los puin de helling af rolt op wandelaars beneden.

Het weer op deze hoogte is onvoorspelbaar. Je kunt Los Cristianos verlaten onder zonnige, vijfentwintiggradenlucht en boven de 2.000 meter uitkomen in subnul graden, dikke mist of ijsstormen. Check de ochtendberichten voor de bergen voordat je je veters strik.

Veelgestelde vragen over wandelen in Nationaal Park Teide

Voordat je je veters strik

Staan op de rand van een actieve stratovulkaan terwijl de Atlantische Oceaan door de wolken heen glinstert, is een onvergetelijk gevoel. Het vraagt om echte lichamelijke inspanning, maar dat is precies wat deze rauwe vulkanische ruggen zo bijzonder maakt. Neem meer water mee dan je denkt nodig te hebben, trek stevige wandelsokken aan en gun dit ruwe landschap de tijd en inspanning die het verdient.

Lees meer over teide national park.